όταν φεύγουν τα καλοκαίρια...

1. 

ένα αντίο στη θάλασσα που μου χαρίστικε...

πορτούλα...

ρίζες...

χάνει το έδαφός του...

κι επιμένει να στέκεται όρθιο...

μια εικόνα, χίλιες λέξεις...

Βρέχει ... και βρήκαν στεγνό τόπο ν'απαγκιάσουν ...

( ενώ διάβαινα σε  κάποιο δρομάκι του Κάμπου στη Χίο,

είδα αυτήν την τόσο συντροφική και ζεστή εικόνα, που την πήρα μαζί μου ...)

η μοναχικότητα των φάρων...

 Φάρος Τάμελος (Κέα)

 Φάρος Σαπιέντζας

Φάρος Κιτριών

και κάτω απ' το νερό ... ( ο κόσμος που γοητεύει ...)

αρμύρα ...

γιορτινός γλάρος...

Χρόνια Πολλά ... Καλές Γιορτές...
Με Υγεία... Χαρά... Αγάπη... !!!

απομεινάρι του καλοκαιριού ...

εκεί στην ακρούλα ... υπάρχει ουσία ...

βρήκα ένα αστέρι ...

αστέρια της θάλασσας ... λάμπουν μόνα τους στο βυθό τους,
μέχρι να τα ανακαλύψεις ... το πορφυρό τους χρώμα, μόνο η ματιά
το κλέβει για λίγο και το χαίρεται, γιατί πρέπει να επιστρέψουν
στο θαλασσινό τους λημέρι ... για να συνεχίσουν να χαίρονται το φως τους ...

γητεύτρια...

Γήτεμα... επουλώνω τη πληγή... τη θεραπεύω... την ησυχάζω... της βάζω λάσπη για να κλείσει...
Κάποτε αγόρασα ένα κυπαρισσάκι και το φύτεψα στην αυλή...
(Πάντα μου άρεσαν τα κυπαρισσωΪδή φυλλώματα... Μου θυμίζουν, χωριό, εξοχή,
φύση, καθαρό αέρα, μυρίζουν όμορφα.)
Το κυπαρισσάκι ψήλωνε σιγά-σιγά, όταν κάποιο πρωί, βλέπω τη κορφούλα του
λυγισμένη, σχεδόν σπασμένη από τον υπόλοιπο κορμό και μόνο ο εξωτερικός
φλοιός το συγκρατούσε...
Κυπαρίσσι χωρίς κορφή δε γίνεται, μα και τί μπορούσα να κάνω... αν κολλούσε...
Πήρα ένα κομμάτι πανί, φτιάχνω λίγη λάσπη και τα δένω γύρω από το λεπτό σχεδόν
σπασμένο κορμό του μικρού μου δέντρου...
Περνούσαν οι μέρες, οι βδομάδες, ίσως και λίγοι μήνες και κάποια στιγμή,
έλυσα το πανί από το δεντράκι, που με έκπληξη είδα τη κορφούλα του να στέκει
με δύναμη, ένα πάλι με τον κορμό του δέντρου καμαρωτή !!!
Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη ! Γήτεψα τη πληγή του με αγάπη... και...
δεν ήταν μόνο αυτό... Το μικρό μου δέντρο είχε δύναμη κι αγαπούσε την ομορφιά
της Ζωής, όπως αυτό ήθελε να υπάρχει μέσα σ'αυτήν...

Σας ευχαριστώ !!!

ευχές πολλές!!!

Με πολλή αγάπη και ζεστασιά για τη καινούργια
Χρονιά!!!

η φάτνη...

Εικόνα από το Μοναστήρι των Αγίων Πατέρων της Χίου.
Μου έβγαλε όμορφα συναισθήματα (γαλήνης,ζεστασιάς,απλότητας)
όταν την είδα και την φωτογράφισα με κινητό.

Λόγω των ημερών, την μοιράζομαι μαζί σας και σας εύχομαι,
Καλές Γιορτές!

δυο κρινάκια στο διάβα μου...

έχουν το πιο όμορφο άρωμα,

μες την απλότητα της λευκάδας τους...

Δεν τα είχα ξανανταμώσει...

Πρώτη φορά τα είδα...

Κι ήταν δύο... το φράκταλ και το ξωτικό....


(Αφιερωμένο στις ξαφνικές στιγμές...)

εικόνες τ'ουρανού...

... ο,τι είδε η ματιά ...

φθινοπωρινά...

(... και κλικ... το ουράνιο τόξο!)

Καλή εβδομάδα!

βότσαλα και κοχύλια του καλοκαιριού...

... κάτι να θυμίζουν...

το αίσθημα...

... ήθελε να τον φωτογραφίσω με ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ του ...

ομίχλη...

άσπρη σκιά στον ορίζοντα...

θαμπώνουν τα τείχη που χτίστηκαν γύρω μου...

ελεύθερη σκορπίζομαι στη θαμπάδα της...
στο μυστήριο της φύσης...




για ότι αγάπησα και αγαπώ στο κόσμο αυτό...

ηρεμία...

στη μπουνάτσα της ψυχής μας ...