σκόρπιες σκέψεις και εικόνες... τυλιγμένες στην ανέμη...
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
η ανεμώνη της ανέμης...
είπα να γίνωανέμηαπό άγονη μιας και το ξωτικόμου λέει.. μα αφού δεν είσαι άγονη να το αλλάξεις.. το ξανασκέφτηκα.. λίγο αργά βέβαια μα το άλλαξα.. ξωτικούλι αν δεν σ'αρέσει κι αυτό να μου το πεις..
XAAAAAAAA !!!!!Γιούπιιιιιιιιιιι !!!!!!! Επιτέλους !!!!!! Αισθάνομαι ως Νονά !!! Πολύ ωραίο και....παραμυθένιο !!!! ως ξωτικό θα μπορώ να μεταμορφώνομαι σε κόκκινη κλωστή και ...να σε αγκαλιάζωωωωωωωωωω !!!! (μην τολμήσει κανείς να δώσει κλώτσο....τον έκανα ιπποπόταμο αμέσως !!!! μόνο με γλύκες αρχινάμε έεεεε !!!) αχ και το σεμνό κι αληθινό σου λουλουδάκι κάνει τα καημενούλια μου να μοιάζουν ...άσε δεν το λέω. Αλλά θα βολευτώ μ'αυτά τι να κάνω !!!! Εκατό καντάρια σοροπιαστά φιλάκιαααααααα !!!
τσου!! δε θελω φτεράκι.. ούτε φιλάκι.. θέλω κλωτσιδάκι..:) ποιός σου είπε και σένα να γίνεις κόκκινη κλωστή?? έχετε να φάτε κλωτσιδάκια που θα πειτε και οι δυό την ώρα και τη στιγμή για τα βαφτίσια:P:P και ξέρεις?? ούτε ξύλο ετρωγα μικρή και έπαιζα και ποδόσφαιρο..:)
βρεεεεεεε μαζεύτε το καλέεεεε !!!! ρε σύ κάτσε καλά θα φωνάξω το φράκταλ και.... θα γίνει της κλωτσοπατινάδας εδώ έεεε. ντροπή βρε σε ξένο σπίτι και μέσ'τα βαφτίσια..
Ξωτικό σσσ μίλα σιγά και το καλό που σου θέλω άσε το φράκταλ ήσυχο τωρα που ησύχασε το φυλοκάρδι μου..έχει και μπόλικες ξερολιθιές εδώ.. μόλις φανεί θα πάω να τρυπώσω κι αμα χωράει ας μπει να με πιάσει.. άφαντο το βλέπω και υποψιάζομαι θα έχει πέσει σε υπεραντλαντική νάρκη πριν το μεγάλο ταξίδι.. μαζεύει δυνάμεις.. έτσι που το κατατρόπωσα ένα απαλό αεράκι να φυσήξει και θα σιωριαστεί.. Η ανέμη τωρα θα έχει πάρει την ανεμώνη της αγκαλιά και ευχομαι να βλέπει όνειρα γλυκά γιατί τελευταία το έχει ρίξει στους εφιάλτες και στο τέλος θα αρχίσω να βλέπω κιεγώ.. ο τελευταίος που ειδα ήταν με το φρακταλ να με κυνηγάει φορώντας το σιδερένιο του εσώρουχο ξοπισω με μια ντουζίνα πράκτορες κι εγώ έτρεχα σε ένα χωράφι γεμάτο λαλάδες.. ουφ! εφιάλτης σου λέω
Eσύ με την ανεμώνη σου νωρίς νωρίς να κοιμασαι μη χάσεις κανέναν εφιάλτη... Απόψε βαρέθηκα να πάω στο κρεβάτι μου.. κάθε βράδυ τα ιδια και τα ίδια και κοιμήθηκα στην τρύπα πάνω στο ντουβαράκι.. δηλ. τι κοιμήθηκα.. όλη νυχτα έσκαβα.. απορώ που δεν άκουσες το γντουπ γντουπ.. όλη νύχτα έσκαβα με την ομπρέλα.. το άνοιγμα δεν ήταν διαμπερές κιεγώ ήθελα να βλέπω και ν ακούω τη θάλασσα.. εκτός του ότι μου ήρθε κούπαση μέσα στη μαύρη τρύπα.. Το ξωτικό δε χωρούσε και το άφησα απέξω να φυλάει τσίλιες.. κόντεψε να κακαρώσει απο το κρύο.. ακόμα κοιμάται..΄του γαργαλάω το αυτί με μια μαργαρίτα αλλά χαμπάρι δεν παιρνει.. αμα το μπουγελώσω τωρα εγώ θα φταίω πάλι??
Δεν ήταν το σωστό χρώμα φαίνεται !!! εεε για μια λεπτομέρεια ζούμε κυρία μου !!! καλά εε βρέ ανέμη μου γλυκιά τι το ποτίζατε λαλαδόζουμο;;;;;και σας ξέφυγε κι έπεσε μέσα σαν τον Αστερίξ;; κάτσε να βάλω μια πάνα και ξανάρχομαι να διαβάσω πάλι τον εφιάλτηηηηηηηηηη !!!!!!! δεν πειράζει που σας αγαπάω έε;;; πειράζει;;;
αααα τι τις θέλω εγώ τις τρύπες μου λες??? μάτι δεν εκλεισα κι απόψε!!! είπα να μαζευτώ να χωρέσει και το ξωτικό αλλά όλη νύχτα με τάραξε στα κλωτσίδια.. έβγαλε όλο του το άχτι!!! Ημουνα κι απο τη μέσα μεριά.. απο τη μια ξωτικό απο την άλλη θάλασσα.. πώς κρατήθηκα να μη βουτήξω στο κενό δεν ξέρω.. "η σταγόνα που αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα" θα έγραφαν σήμερα οι εφημερίδες!!! ακόμα κοιμαται το άτιμο.. φτάνει που θα φύλαγε τσίλιες!!! και το θηρίο είναι εκεί έξω και παραμονεύει!!!
Ευχαριστούμε άγονη - ανέμη και καλορίζικο το καινούργιο όνομα!
ΑπάντησηΔιαγραφήευχές και σε σένα πολλές!!
To ανέμη είναι υπέροχο και ανοιξιάτικο..
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ φωτο πανέμορφη, γενικώς όλα καλά :)
Μ'αρέσει η ...ανέμη σου κα πάντα να γυρίζει
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Πάει τέλεια με την κόκκινη κλωστή την δεμένη και στην Ανέμη τυλιγμένη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλορρίζικο το νέο όνομα.
XAAAAAAAA !!!!!Γιούπιιιιιιιιιιι !!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπιτέλους !!!!!!
Αισθάνομαι ως Νονά !!!
Πολύ ωραίο και....παραμυθένιο !!!!
ως ξωτικό θα μπορώ να μεταμορφώνομαι σε κόκκινη κλωστή και ...να σε αγκαλιάζωωωωωωωωωω !!!!
(μην τολμήσει κανείς να δώσει κλώτσο....τον έκανα ιπποπόταμο αμέσως !!!! μόνο με γλύκες αρχινάμε έεεεε !!!)
αχ και το σεμνό κι αληθινό σου λουλουδάκι κάνει τα καημενούλια μου να μοιάζουν ...άσε δεν το λέω.
Αλλά θα βολευτώ μ'αυτά τι να κάνω !!!!
Εκατό καντάρια σοροπιαστά φιλάκιαααααααα !!!
Πολύ ωραία επιλογή του ονόματος. και όμορφη φωτό επίσης
ΑπάντησηΔιαγραφήδηλ. χωρίς κλώτσο δεν αρχίζει παραμύθι? γκρρ και δε θέλω να γίνω ιπποπόταμος.. έλα ξωτικούλι μουυυυ, ένα μικρό και απαλό κλωτσούλι τι πειράζει???
ΑπάντησηΔιαγραφήμμμμ κάποιος δεν το έδειρε αρκετά αυτό το σταγονίδιο όταν ήταν μικρό....και είδες τώρα !!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟΧΙ βρέ μόνο με φιλάκι!! τέλος παλιοζούζουνο να μπεί μια τάξη επιτέλους ....
μόνο....άμα έχεις κανένα ..διάφανο φτεράκιιιιι
έ άντε μόνο μ'αυτό σ'αφήνω να σκουντήξεις λιγουλάκι.....
τσου!! δε θελω φτεράκι.. ούτε φιλάκι.. θέλω κλωτσιδάκι..:) ποιός σου είπε και σένα να γίνεις κόκκινη κλωστή?? έχετε να φάτε κλωτσιδάκια που θα πειτε και οι δυό την ώρα και τη στιγμή για τα βαφτίσια:P:P και ξέρεις?? ούτε ξύλο ετρωγα μικρή και έπαιζα και ποδόσφαιρο..:)
ΑπάντησηΔιαγραφήβρεεεεεεε μαζεύτε το καλέεεεε !!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήρε σύ κάτσε καλά θα φωνάξω το φράκταλ και....
θα γίνει της κλωτσοπατινάδας εδώ έεεε.
ντροπή βρε σε ξένο σπίτι και μέσ'τα βαφτίσια..
(καλά οτι δεν έτρωγες ξύλο ...το καταλάβαμε)
Ξωτικό σσσ μίλα σιγά και το καλό που σου θέλω άσε το φράκταλ ήσυχο τωρα που ησύχασε το φυλοκάρδι μου..έχει και μπόλικες ξερολιθιές εδώ.. μόλις φανεί θα πάω να τρυπώσω κι αμα χωράει ας μπει να με πιάσει.. άφαντο το βλέπω και υποψιάζομαι θα έχει πέσει σε υπεραντλαντική νάρκη πριν το μεγάλο ταξίδι.. μαζεύει δυνάμεις.. έτσι που το κατατρόπωσα ένα απαλό αεράκι να φυσήξει και θα σιωριαστεί..
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ανέμη τωρα θα έχει πάρει την ανεμώνη της αγκαλιά και ευχομαι να βλέπει όνειρα γλυκά γιατί τελευταία το έχει ρίξει στους εφιάλτες και στο τέλος θα αρχίσω να βλέπω κιεγώ.. ο τελευταίος που ειδα ήταν με το φρακταλ να με κυνηγάει φορώντας το σιδερένιο του εσώρουχο ξοπισω με μια ντουζίνα πράκτορες κι εγώ έτρεχα σε ένα χωράφι γεμάτο λαλάδες.. ουφ! εφιάλτης σου λέω
τί γίνεται εδώ;;; εγώ κοιμάμαι και η σταγόνα έχει τον ακάθιστο;;
ΑπάντησηΔιαγραφήΝονά,ξωτικούλι δηλαδή,μ'αρέσει να γίνεσαι κόκκινη κλωστή.. να δένεσαι στην ανέμη.. κάνε κι ένα μικρό ιπποποταμάκι και βάφτισέ το ''σταγονάκι''....
Καλημέρα και ήσυχααααα.......:)
Eσύ με την ανεμώνη σου νωρίς νωρίς να κοιμασαι μη χάσεις κανέναν εφιάλτη...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπόψε βαρέθηκα να πάω στο κρεβάτι μου.. κάθε βράδυ τα ιδια και τα ίδια και κοιμήθηκα στην τρύπα πάνω στο ντουβαράκι.. δηλ. τι κοιμήθηκα.. όλη νυχτα έσκαβα.. απορώ που δεν άκουσες το γντουπ γντουπ.. όλη νύχτα έσκαβα με την ομπρέλα.. το άνοιγμα δεν ήταν διαμπερές κιεγώ ήθελα να βλέπω και ν ακούω τη θάλασσα.. εκτός του ότι μου ήρθε κούπαση μέσα στη μαύρη τρύπα..
Το ξωτικό δε χωρούσε και το άφησα απέξω να φυλάει τσίλιες.. κόντεψε να κακαρώσει απο το κρύο.. ακόμα κοιμάται..΄του γαργαλάω το αυτί με μια μαργαρίτα αλλά χαμπάρι δεν παιρνει.. αμα το μπουγελώσω τωρα εγώ θα φταίω πάλι??
Δεν ήταν το σωστό χρώμα φαίνεται !!!
ΑπάντησηΔιαγραφήεεε για μια λεπτομέρεια ζούμε κυρία μου !!!
καλά εε βρέ ανέμη μου γλυκιά τι το ποτίζατε λαλαδόζουμο;;;;;και σας ξέφυγε κι έπεσε μέσα σαν τον Αστερίξ;;
κάτσε να βάλω μια πάνα και ξανάρχομαι να διαβάσω πάλι τον εφιάλτηηηηηηηηηη !!!!!!!
δεν πειράζει που σας αγαπάω έε;;; πειράζει;;;
σταγόνα, κάτσε ήσυχα.. το πας φιρί φιρί να μας πάρει χαμπάρι το fractal..
ΑπάντησηΔιαγραφήεφιάλτης μούγινες..ξέχασα και τα βαφτίσια..
Ναι ξωτικούλι και μεις σ'αγαπάμε:)
αααα τι τις θέλω εγώ τις τρύπες μου λες??? μάτι δεν εκλεισα κι απόψε!!! είπα να μαζευτώ να χωρέσει και το ξωτικό αλλά όλη νύχτα με τάραξε στα κλωτσίδια.. έβγαλε όλο του το άχτι!!! Ημουνα κι απο τη μέσα μεριά.. απο τη μια ξωτικό απο την άλλη θάλασσα.. πώς κρατήθηκα να μη βουτήξω στο κενό δεν ξέρω.. "η σταγόνα που αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα" θα έγραφαν σήμερα οι εφημερίδες!!! ακόμα κοιμαται το άτιμο.. φτάνει που θα φύλαγε τσίλιες!!! και το θηρίο είναι εκεί έξω και παραμονεύει!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜύρισε Άνοιξη ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνθίζουν κι οι γυναίκες
όπως όλα τα λουλούδια !!!
Τις ευχές μου - έστω & καθυστερημένα ...