Τρίτη, 11 Αυγούστου 2009

Ξαποσταίνει η μέρα...



Λουλούδια τ'ουρανού, π'ανθίζουν τα δειλινά..
Χρώματα κλεμμένα απ΄την αυγή του Μάη, στολίζουν το στερέωμα.
Κάμπος που λάμπει σε μάτια που λαχταρούν,
κι ακολουθούν το φτερωτό περπάτημα της καρδιάς..

Ξαποσταίνει η μέρα..
Ξαποσταίνει η ψυχή..

2 σχόλια:

  1. ξαποσταίνει η ψυχή,ξαπλώνοντας στα χρώματα των λουλουδιών του κάμπου

    όμορφη ανάρτηση, καθόλου "άγονη"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξαποσταίνει και ο νους απ'απ τις πολλές τις σκέψεις και δίνει τόπο στο ροζ τ' ουρανού να του
    προϋπαντήσει την επόμενη μέρα.

    http://ligery.pblogs.gr
    http://lygeri.pblogs.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή